Hangi Ayrılık – Yu...

Hangi sevgili var ki, senin kadar duyarsız ve kalpsiz? Ve hangi sevgili var ki, benim kadar çaresiz? Hangi ayrılık var ki, böyle kanasın ve böyle acısın? Ve hangi taş yürek var ki, benim kadar ağlasın? Hangi gün karar verdin, küt diye çekip gitmeye? Hangi lafım dokundu sana, böyle inceden inceye? Hangi otobüs söyle, hangi uçak, hangi tren? Seni benden götüren, beni bir kuş gibi...

Giden Mi Kalan Mı Yalnız...

Giden mi kalan mı yalnızdır bilinmez demiÅŸtin, gözlerimi gözlerinden ayırmak istemediÄŸim o hüzün dolu ayrılık akÅŸamında… Bu ayrılık diÄŸer ayrılıklara benzemiyordu. Sen bunu benden önce fark ettin. Bense, hissettiÄŸim halde görmezden geldim… Dünyanın neresine, yaÅŸamın hangi ücra köşesine gidersem gideyim, sensizlik bana en dayanılmaz acıları, en çekilmez...

Kal Deseydin...

“Kal” deseydin kalırdım, demedin oysa… Kuru bir “bitmesinden” baÅŸka hiçbir ÅŸey demedin. Öylu kuru, öyle soÄŸuk, öyle uzaktı ki ondaki anlam! ßu kadar kolay mıydı herÅŸey? ßu kadar yakın mıydık uçuruma? Savunmayacak mıydık sevgimizi? “Kal” diye haykırmayacak mıydın ardımdan? Düşündüğüm bu deÄŸildi. Hayal ettiklerim, beklediklerim...

Kırıldım Aşka Ama Onun...

Biliyorum konuÅŸacak birÅŸeyimiz kalmadı, paylaÅŸacak hiç bir ÅŸeyimiz yok. Yine de yüreÄŸimden gücümün yettiÄŸi yere kadar sana sesleniyorum, seninle konuÅŸuyorum. Bugün sana olan kırgınlığımı rafa kaldırdım, sevgimi aldım avuçlarımın arasına, ona sığınıyorum… Cümlelerimi kısalttım, kelimelerim buruk, gülüşlerim istenmeyen dudaklarımda. Bir ihtimal geliÅŸine...

Bilmek İsterdim...

Bilmek isterdim sevdiğim en çok seni bilmek isterdim. Nerede olduğunu bilmek isterdim. Bilmek isterdim aklından geçenleri. BEni sevip sevmediğini biilmek isterdim. Bilmek isterdim yaşamanın anlamını. İnsanların nereye yol aldıklarını, Sonumun ne olacağını bilmek isterdim. Dertlerimin dermanını bilmek isterdim İyi olmanın çaresini, Kendime güvenebilmenin nasıl bir şey olduğunu...

Sadece Ölüyorum, Ötesi ...

Gece yarısı ayazlar üç-beÅŸ devriyesini atmakta yine. Sensiz geçen bir günü yine sensiz gecelere kendi ellerimle gömüyorum. Sen yokken anlamı yok baharların artık. Anlamı yok çekilen onca acıların. Anlamı yok sensizliÄŸin.. Sen yoksun sadece.. Sadece yok..Yoksa gitmiÅŸtin benden… GeliÅŸin baharları müjdelemiÅŸken, gidiÅŸin bu kadar sessiz olmamalıydı. Bu kadar ölümüne...

Ayrılık...

Ayrıldın sevdiğinden. Kendini kullanılıp atılmış gibi mi hissetsen, yoksa sevinsen mi bilemiyorsun. Güzel anılar aklına gelince acabalarla üzülüyor, kötüsünde ise lanet ediyorsun kaderine. Herşey sanki onu hatırlatmaya çalışıyor sana. Etrafındaki herkese artık ayrıldım diyebilirsin. Dönmemek, dönememek için etrafındakilere aslında ne istersen onu diyebilirsin. Ayrılık,...

Aşkta Yarın Yoktur Sevgi...

Ask bu dünyanin ölçüleriyle açiklanamaz sevgili. O ilkel bir acidir, yaban bir agridir. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir seye dokunur. Sonra bir perde açilir ve yolculuk baslar. Bu yolculukta artik para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, is, anneler ve korkular yoktur. Askin kendi gerçekligi vardir sevgili. Insan bir baska isiga teslim olur… Askta yarin yoktur sevgili. Zaman...

Çıkarıyorum Seni HayatÄ...

Çıkarıyorum seni kelimelerimden, yazılarımdan, hayatımdan… Kolay olmayacak biliyorum. Ama kolay olan ne vardı ki bizim ilişkimizde. Hep kapalı kapıları zorladık seninle… Aşılamayacak engellerin üzerinden gelmeye çalıştık. Hep karanlıkta, hep koskocaman bir boşlukta koşup durduk. Birbirimizi bulmaya, birbirimizin olmaya çalıştıkça daha da uzaklaştık, daha da koptuk...

Aşk Teğet Geçti...

Yine bir yolun sonundasın. Hayat uzun, çakıllı, bazen genişleyen bazen daralan, düzlükler ve engebelerle dolu, iki yanı ağaçlarla kaplı uzayıp giden bir patika. Bu patikada genellikle tek başına yol alırsın. Önceden başına gelmiştir, bilirsin kimseye yaslanmadan kendi yolunu kendin çizmen gerektiğini ve sonunda hayal kırıkları yaşayabileceğini. Ancak yüreğinin derinliklerinde...